سخن روز

د تلي پر شپږمه، څورلس دوه د شمسي کال

د پنجشنې سهار و، خدای پيدا کړ استقلال

عبدالقدوس ئې نوم سو مبارک

بری دي وي برخه په ژوند دي وي خوشحال

پوهنتون کي روان يم، دوه دری ژبي محصلان خپلو کي لګيا دي خبري کوي؛ زه هم په خپلو فکرو کي ډوب روان وم، چي ناڅاپه مي دې جملې د خيال نيلي را تم کړ؛ سوم عيد ماه رمضان است!

کتاب پلورنځي ته يو داسي ځوان راغئ، چي مخکي مي نه وو ليدلی او نه د کتاب او مطالعې سړی معلومېدئ؛ د ډاکټر کاغذي نسخه ئې راته ونيوله، ويل ئې دا راکه!

پر کاغذ د ارواپوهني اړوند د څو کتابونو نومونه ليکلي وو؛ کتابونه مي ور کړل.

پوښتنه مي ځني وکړه، ارواپوهنه دي خوښه ده؟

ويل ئې ارواپوهنه نه پېژنم، مریض وم، ډاکتر ته تللی وم، هغه دا نسخه راکړه، ويل کتابپلورنځي ته ورسه، دا کتابونه ځني واخله، ويې لوله.

سړی مي تشويق کړ؛ څه موده وروسته بيا راغئ، نور کتابونه ئې هم واخيستل، پوښتنه می ځني وکړه، اوس دي صحت څنګه دئ؟

ويل ئې، بيخي جوړ سوی يم، خو د کتاب لوستني په ناروغي اخته سوی يم!

#خاطرې_او_ياداښتونه