زمـــوږ د خــوښیو سپــین سهارپــه وینو مــه رنګوئ
دادګلــــونــــوکــــندهــــارپـــــه ویـنومـــــه رنګـــــوئ
داد ویاړونـــــو، کارنامــــو او د غــــــیـرت څلــــی دئ
داد ننګــــونو هسک مِـــنار پـــــه وینو مــــه رنګـــوئ
دآزدۍ ږغ لـــــــه دې ځایـــــــه تـــــــرډیلي رســـــېدی
داد میرویس او احـــــمد ښار پــــــه وینــو مه رنګوئ
چورلکي مه راولــــــئ دلــــته ګل ماشوم بیده دی
داتنکی ګل دســـــره انارپـــــه وینومــــــه رنګـــــوئ
کـــــــنه زلمي پاڅي اوتاسي پــــــــرسرونــــو ولـــــي
بـس کړئ لالــــه اولالــــزارپـــــه وینومـــــه رنګـــوئ
لکــــه ایمان ،افغانستان پرموږه ګران داسي دی
دادافــــــغان ښکلی نِـــګارپــــــه وینومـــــه رنګـوئ
:: اړونده موضوع:
علمي او تحليلي
څو
په باغ كي لايــوگل دنوبهــــارشــــته
د
بلبلو،د توتيــــــانوپرې چغــــــارشـــــته
نن دي غم له مـــانه
ځان ساتي كه ښه كا
چي په
سيــــــل کي د بهار راسره يـار شـــــته
چي له ياره ســـره
مست،دگلو گښت كړم
محتـسب
كه رانږدې شي پيـــزارشــــــته
شېخ ملا دي زما غــم په
بهـار نه خوري
چي
رباب اوسرندې غوندې غمخـوارشته
نه به زه د ميـــوجام
كښېــږدم له لاســـــه
نه
زما له پارسايي ســـــــره څــه كارشته
ما وخپلې پارسايـــــۍ
ته رخصـت وركړ
په دا
نورو پارســايـانو مي اوس ډار شته
ساقي ! بيا زما د
شهـــــــــرخبــرواخله!
لا
يوڅو په كوڅو پاتي پرهېــــزگار شته
گل ومل،سازوسرود،ساقي
سـرې شونډې
لا به
ډېر عالم رسوا كا چي دا چــــار شته
چي په هره پيــــــاله
عقــــل له ما زدويـي
د
ســـاقي منت راباندي په بار بار شـــــته
د گلونو په
مـــــوســــم كي خوار هغه دى
چي يې
نه پياله په لاس نه يې نــــگارشته
نن هغه شـاه
جــــــــــهان د زمــــانې دى
چي
دستــــــه يې د گلــونو په دســتار شته
چي نا اهل په غفــــلت
وربــــاندې نه ځي
ځكه
وصل دهرگل په څنــگ كي خارشته
نن خوشحاله ! د زړه داد
دعشرت وركړه
دا څو
ورځي غنيمت دي ، څو گلــزار شته
:: اړونده موضوع:
علمي او تحليلي
یو ورځي یو صحرا کي په ښکار وتی وم روان
یو گلاب مي ولاړ ولید، پړقیده ښایسته خندان
زه خفه یې خوا له لاړم ، ما وې اه زما په شان
ته هم گل یې بد نصیبه ورک د زلفو د جانان
نه د چا نیازبیني گوتي ، نرم مخ له به دي یوسي
نه به ښکل دي کړي سرې شونډي دیار سره نازک لبان
هغه غلی شان مسکی شو ، وې خان مه کوه خفگان
زه به دا صحرا ور نکړم ، د ایران په گلستان
دلته زه یو او یکتا یم ، هلته زر زما په شان
چار چاپیره سپېرې خاوري، زه یوازي یم روښان
دلته دې تور ریگستان کي زه د رنگ او نور لمبه یم
د ښایست چپه نغمه یم، کرشمه د لامکان
ستا په باغ کي په زرگونو دي گلاب زما په شان
یو بې نومه سور دریاب کي یو بې نوم څاڅکی روان
ته دي هم په خپل صحرا کي خفه مه شې زما وروره
آخر را به شي دیدن له دې څوک سوی غنی خان
:: اړونده موضوع:
غزلزار
:: تړاو:
غني غزل
Afghan Afghani Converter
