#کيسه لږ اوږده، خو په زړه پوري ده.

يو ظالم شتمن څو خروړي په ځنځير تړلي سپي ددې لپاره روزلي وو، چي خپل مخالفين له منځه په يوسي؛ هر چا چي به دده له امره سرغړونه وکړه، مامورينو به د شتمن په امر هغه سپو ته ور اچوئ؛ سپو به هم د سترګو په رپ کي سړی ټوټه ټوټه کړ.

د شتمن يو خدمتګار چي ډېر ځيرک وو، له ځان سره وويل، چي يوه ورځ به حتمن دا ظالم پر ما په غوسه کېږي او په دې سپيو به مي څېري؛ تر څه فکر وروسته ئې پرېکړه وکړه، چي زه بايد‌ دا سپي تابع کړم.

خدمتګار به هره ورځ په خپلو لاسو و سپيانو ته د پسه غوښي ورکولې؛ دا کار دونه تکرار سو، چي يوه ورځ به خدمتګار غيرحاضر سو، ټول سپي به نا آرامه ول.

يوه ورځ ظالم شتمن دې خدمتګار ته په قهر سو، مامورينو ته ئې امر وکړ، چي سپو ته ئې ور وغورځوئ، هغو هم امر پر ځای کړ، سړی ئې د خروړو سپيو کوټې ته ور واچوئ؛ سپيانو چي خدمتګار وليد، د احترام په ډول ئې سرونه پر پښو کښېښودل، د خدمتګار مخ ته کښېناستل او بيده سول.

يوه ورځ وروسته ظالم شتمن له خدمتګار سره په خپل کړي کار خواشينی سو، ويل کاشکي مي داسي نه وای کړي، دې سړي ټول عمر زما خدمت کړی، ما ډېر بد کار وکئ.

کله چي د مامورينو مشر د شتمن له پښېمانۍ او خفګانه خبر سو؛ شتمن ته ئې د خدمتګار کيسه وکړه، چي دا خدمتګار انسان نه بلکي ملايکه ده، هغه د ميني او محبت په زور د سپو غاښونه ور وتړلي، ټول سپي ورسره لوبي کوي.

شتمن چي دا صحنه په خپلو سترګو وليده، په ژړا د خپل خادم په پښو کي ولوېد، بخښنه ئې وغوښته، و ئې ویل: "تا څه کړي چي سپو ونه خوړلې؟"

سړي ورته وویل: "څو کاله مي ستا نوکري وکړه، دا مي نتيجه سوه، سپو ته دي ور وغورځولم؛ ما څو ورځي ددې سپيو خدمت وکړ، هغو ماته د خدمت په بدل کي ژوند راکړ!"

#هدفــ: ځيني خلک د لږ ښو په مقابل کي ډېر احسان منونکي وي؛ خو ځينو ته که ټول ژوند قربان کړې، په يوه لحظه کي دي هر څه هېروي او د اور کندي ته دي اچوي.

#د_قانع_ژباړه