د غويو تر پښو لاندي دئ غوبل
ړنګوي ئې، سوځوي زما بورجل
حرکت د پاڅېدو په چا کي نسته
نه مرګی راځي په خوښه نه اجل
د زړه زخم مي کاري دئ نه رغېږي
که عيسا مسيحا راسي تر کوګل
د آهونو په تار اوښکي وپېیمه
ځني جوړه قصيده سي يا غزل
د زمان له ناکردو ډېر شکايت کړي
مرد هغه دئ، چي تقدير کړي خپل بدل
ډېر وګړي و دنيا ته دي راغلي
خو يو يو پکښي پيدا سي لوی اتل
کندهار دئ زما مېنه زما ځاله
اهريمن تې موقع نسته د کتل
د زمري۱۲مه ۱۴۰۰
Afghan Afghani Converter