سخن روز

له فيسبوکه خبر سوم، چي شیخ الحدیث مولانا محمد معین الدین ابوالفضل صاحب(رحمه الله) وفات سوی دئ، خدای دي پر و رحمېږي.

شيخ ابوالفضل صاحب د طالبانو په وخت کي هره ورځ مازیګر په خرقه شريفه کي وعظ کاوه او د قران الکريم تفسیر ئې په ډېره خوږه ژبه کاوه؛ ډېر فصيح مبلغ او جيد عالم وو.

شيخ ابوالفضل صاحب ښه شاعر هم وو، دا ئې د شعر نمونه:

وم په خـبر چي تباه کيږي، پوه کوای مي نه سو

زه وم بېکسه يک تنها، را ګرځه وای مي نه سو

بـار ئې کوږ کـړی وو پـخوا، لا پـه خبر ومه زه

پـوه ومـه زه بار چپه کېږي، خو تړای مي نه سو

تـا چـي کولې عـجائبي، د مـستۍ پـه وخـت کي

زړه مي ټوټه ټوټه کېدئ، درته ویای مي نه سو

کـول بـه تـا د بـې شـرمۍ او خـجالت کارونه

زه به له شرمه سوم هلاک، چاته کتای مي نه سو

چـي غـلی غـلی رقــيبانو تـه ورتلې او راتلې

ډېر نصيحت به مي کاوه، په چا منای مي نه سو

سـره يـو ځـای وو ابوالفضله، پرون زه او نـګار

وسپين رخسار ته مي کتل، خو ښکلوای مي نه سو