سخن روز

یوه ورځ یو موچي څپلۍ ګنډلې، ناڅاپه ئې په ګوته نېره ننوته، چغه ئې کړه، نېره ئې له ځانه لیري وغورځوله.

یو حکیم چي پر لاره تېرېدئ، دا کیسه ئې ولیدله؛ نېره ئې راواخیسته، بیرته ئې موچي ته ورکړه؛ ورته وئې ویل: له هغه درختي څه چي مېوه خورې، د هغې اغزي هم و زغمه؛ دا نېره ستا د رزق کیلي ده، څه پېښه سوه، چي یو ځل ئې لږ خوږ کړي، خو تا له ځانه لیري وغورځوله!

#هدفــ: له هغه ملګري څه چي تل ورسره خوشحالي یې، په لږ جرم ئې له ځانه مه بېګانه کوه.

#د_قانع_ژباړه