سخن روز

ګوډ تیمور د عثمانیانو پر هیواد حمله وکړه، عثمانیان ئې مات کړل، پاچا ئې ور بندي کړ.

تیمور و خپلي ماڼۍ ته د عثماني پاچا د راوستلو امر وکړ؛ کله چي ئې پاچا راوست، تېمور په خندا سو.

عثماني پاچا چي په یوه سترګه ړوند وو، و ګوډ تیمور ته ئې وویل: زما پر سترګه خاندې؟

تیمور ورته وویل: نه!

عثماني پاچا وویل: تاته نه ښایي چي پر ما وخاندې، زه هم ستا په څېر پاچا وم، دا چي ته کامیابه او زه ناکامه سوم، نو ولي ما د خپلو درباریانو په مخ کي تحقیروې!

ګوډ تیمور ورته وویل: نه، زه تاته احترام لرم، زما خندا ستا د سپکولو په نیت نه ده؛

عثماني پاچا ورته وویل: ښه، نو ولي خاندې؟

تیمور ول د هغو دوو هیوادو پر خلکو خاندم، چي سرنوشت ئې زما "ګوډ" او ستا "ړوند" په لاس کي لوېدلی دئ؛ دونه بدمرغه دي، چي خپل سرنوشت نه سي ټاکلای؛ ځکه چي دوی په دې عقیده دي چي نور خلک په دوی کي تغیر راوستلای سي، په همدې خاطر هیڅ وخت په ځان کي د تغیر راوستلو هڅه نه کوي.

#هدفــ:

خدای هم نه بدلوي حــــــال د هغه قوم

څوک چي خپل حالت بدل نکړي پخپله

#د_قانع_ژباړه