په نګهت د ښو يارانو يم خوشحاله
لکه سروې هسکه غاړه ځم تر سیاله
دومره ډېري قربانۍ چي زما څه غواړي
له ځوانۍ سره ياري ده ډېر محاله
د انسان په نامه راغلې دې نړۍ ته
بيا نو غوښي او چاړه سوې ولي چا له
د الست په وعده مو سجده ده
و بنده ته سرټيټي ده له ضلاله
د هينداري په څېر ژوند کولای نه سې
د احمق څېره به ښيې با کماله
که په جنګ د محبت کي شهيد نه سوې
د جنت خوبونه باسه له خپل خياله
مينه، درد، خوښۍ، نفرت سره اشنا سه
په څو رنګه زنده ګي کړه، هم مهاله
قانع څنګه خپل حالت درته بيان کړي
لکه مړی پر کټ پروت دئ بې مجاله
د زمري اوله ۱۴۰۱ ل. کال
:: اړونده موضوع:
زما شعرونه
:: تړاو:
کلیزه
Afghan Afghani Converter
