ستا سينه کي دي اوبه زما غمونه 
دا مو دي د ژوند ثمره، سمندره

د بم درز سره يوه چغه د خير وکړي
هغه بوره مور اوتره، مکرره

د ځوانۍ خوب يې پوره نه کړ بيده سو
وخته! ستا له دې ضرره، ستمګره

غاښ پر شونډه يې تکيه کړ سترګه پټه 
ويل مه سې له نظر ه، شمله وره

د وطن په ابادۍ کي بې ډالۍ کړم 
زه قانع خپله ککره، بېخطره

١٣٩٤ چنګاښ ١٩ مه د روژې ٢٣مه