چي د هيواد روح ته خطره راغلله

پـر زړه د غــم او وير حـمله راغلله

ما مي په هيلو شپه رڼا کړه تېره

له سپيده چاود سره تياره راغلله

چا دي و مخ ته خاوري وشيندلې

د بـاران څاڅـکي خــړوبـه راغلله

ما مي تقدير په خپل تدبير بدلاوه

هــغه بــرعـــکسه فيـــصله راغلله

تــږو مزلونه رباطونه طی کړل

له هر سراب څخه تشنه راغلله

د خاموشۍ پر دښت غوغا شنه سوې

له وچه ســـينده لو څــپه راغلله

خدای خبر چا د‌ ژوند پياله کړه ماته

چي پر شفق ئې نخښه سره راغلله

ګل د اغــزي مـــلګرتيا څه کوله

پر تا د قــتل ئــې شــبهه راغلله

سوله احساس او عاطفه څرګنده

د آدم ژونــد ته چــي ډېوه راغلله

د قانـع زړه دئ کـرونده د غمو

له دې غزل څـه ئې ناله راغلله

د سنبلې ۱۱مه۱۴۰۳ل.