سخن روز

د زړه خبره و زړګي ته پټ له ړه* کومه

دنيا دوه مخې ده، په چا اعتبار نه کومه

بېلتون دي هسي را سره دئ لکه روح د وجود

د‌ دم په څېر دیدن د سترګو په رپ زه کومه

هر يو غليم پخپله خوښه په نوبت راولو

وير او ماتم پر خپل کاله باندي بیا څه کومه

لکه د لمر او سپوږمۍ داسي زندګي تېروو

په جدايي کي هسي مينه ډېره ښه کومه

چي د مرګونو کښتګر پکښي ريبي سرونه

په ويــنو لــژنـده پټـيو بانــدي تله کومه

چي ئې خدمت د خپلي خاوري وي په حقه کړی

داسي خادم ته پټ دعا، سلام په خوله کومه

د هر موسم جلا خوندونه وي جلا خاطرې

په دغه عکس کي کیسه د خوږمن زړه کومه

نه له زمان نه جانانه ګيله من دئ قانع

نه ژونديو شکايت، نه يې له مړه کومه

*ړه=زړه

کندهار. د ليندۍ شپږمه، ۱۴۰۰ل.