له خړ مخي مځکي پورته شنه سبزه سي

لکه ناوې چي په شال کي اراسته سي

مړه هډونه د حيات په تار پيوند سي

اسرافيل چي و شپېلۍ ته آماده سي

له کوهساره لاهوتي نغمې ږغېږي

په دښتو کي په نڅا ګلِ لاله سي

د سرو ملو جام په لاس کي د خوبانو

خرابات و مناجات سي ميکده سي

لمر راخېژي د اُفق په کنګرو کي

د رقيب پر کور د غم تياره خپره سي

دلته ستا په لاس کي توره زما قلم

حشرګاه کي به بيا سمه فيصله سي



:: اړونده موضوع: زما شعرونه
:: تړاو: غزل
ن :
ت : ۱۴۰۳/۰۱/۱۸
 
اعلان.

.:: کلیک ::.