سخن روز

١. حمديه او نعتيه څو لنډۍ:

مينه د خدای د رسول ښه ده
دا نوري ميني لباسي خاورې به شينه
کۀ تمام عمر عبادت کړم
ستا د احسان اجر به څنګه ادا کړمه
د ګناه پېټی مي په سر دے
د مدينې سردار له ځم چي کم ئې کړينه

٢. سياسي، حماسي او ملي لنډۍ:

ازادي:

د ازادۍ ناوې جوړېږي
هر يو زلمی نارې وهي زما دي شينه

په وطن ننګ:

کۀ د وطن په ننګ شهيد شوې
په تار د زلفو به کفن درله ګنډمه

٣. محاکاتي لنډۍ:

اباسين بيا په چپو راغئ
په سر ئې راوړل سپينې خولې سرۀ پېزوانونه

٤. معاشرتي لنډۍ:
حجره:

ستا د حجرې درشل کږه شه
زما د زړۀ ستنې کږې درپسې ځينه

چيلم:

چيلمه خدائيږو چي دي مات کړم
مئين په ما دئ غم په تا غلطوينه

پښتانۀ:

پښتانۀ واړه شنۀ زمريان دي
چي وخت ئې راشي په سيالۍ سر ورکوينه

پښتنه:

په سپين ميدان به درسره يم
زۀ پښتنه له تورو نۀ تښتم مئينه

وادۀ:

ځلميه ننګ راباندې وکړه
پلار مي ظالم دے ما په اور کښې اچوينه

٥. تاريخي لنډۍ:

کۀ په ميوند کښې شهيد نۀ شوې
خدائيګو لاليه بې ننګۍ له دې ساتينه
ما ورته وې شرينګل ته مۀ ځه
ميرزمان خانه فرانسو ته دې تړينه

٦. طنزيه لنډۍ:

د ويرې غږ کولے نۀ شم
د سوال ياري ده اوس به خاورې ايرې شينه

٧. فخريه لنډۍ:

توره به نۀ کړو نور به څۀ کړو
چي مو شودۀ د پښتنې رودلي دينه

٨. عشقيه لنډۍ:

ديدن د ګلو غنچه نۀ ده
چي د ريبار په لاس ئې يار ته ولېږمه
عاشق سړے نۀ غلطېږي
د رنګه زيړ وي سترګې تورې ګرځوينه

٩. الميه لنډۍ:

په دنيا غم کله ښادي وي
په ما هميش د غم جنډې ولاړې دينه

١٠. دعائيه لنډۍ:

زما پينځۀ وخته دعا ده
رب دې د غم د باده وساته مئينه

١١. متفرقه موضوعات:

وطن:

زۀ د وطن د باغ ماليار يم
په خپلو سرو وينو به ئې تل اوبۀ کومه

ديدن:

ديدن د سر په بدله دے
چي سر ساتې خاورې به وکړې ديدنونه

فراق:

عاشقي وې جدائي نۀ وې
خدايه په در کښې به دې څۀ کم شوي وونه

غم:

غم دې د ستا نه وفادار دے
تۀ کله کله غم دې تل راسره وينه

قسمت:

په مخ مي زيړ زړوکے خور کړئ
زۀ د تقدير لېونو سپو خوړلے يمه

انتظار:

کۀ په شېبو باران ورېږي
زما په خپل لالي باور دے رابه شينه

ارمان:

په تور لحد کښې به نعرې کړم
زۀ د دنيا نه ارماني راغلے يمه

ښيرې:

مازيګرے دې ښېرې مۀ کړه
تۀ به د ناز ښېرې کوې رښتيا به شينه

ګيله:

جانانه ستا نه ګيله نۀ کړم
زۀ ګيله من د خپل نصيب د لاسه يمه

ياد:

کۀ اشنا بد کړي زۀ به ښۀ کړم
کۀ جدائي شي زما ښۀ به يادوينه

د جانان خندا:

زما د يار داسې خندا ده
چي د عمرونو مرور پخلا کوينه

تعويذ:

په تعويذونو پوره نۀ شوه
اوس به لمن په زيارتونو ګرځومه

تهمت:

ستا په تهمت مي جامې رنګ شوې
زۀ به رنګ کړې جامې چرته ګرځومه

د سحر باد:

باده د زړۀ مراد مي يوسه
چي دلسوزي د اشنا راشي وژاړينه

ګل و ګلشن او خزان:

ګلونه ډېر دي خدائې دې ډېر کړي
زما د برخې ګل خزان ورېژونه

توره:

مئين پرې يم منکر ترې نۀ يم
کۀ جلاتيان مي سر د تورو سره وړينه

مسافري:

مسافري دې ډېره وکړه
رب دې سبب د خپل وطن وکړه مئينه

صبر:

په صبر صبر پوره نۀ شوه
سبا مي نيت دے بې صبرۍ ته ملا تړمه

د ښائست ستائينه:

ستا د ښايست ګلونه ډېر دي
جولۍ مي تنګه زۀ به کوم کوم ټولومه

مخ:

مخ ئې ګلاب سترګي ئې شمع
خدايه بورا شم کۀ پتنګ ورباندي شمه

سترګي:

سترګي کچکول کړه ديدن واخله
ملنګه ياره په بانه راغلې يمه

لاسونه:

سپين دي لاسونه سپيني ليچي
لکه چي توري په ميدان کي برېښ کوينه

غاښ:

غاښ دي په خلۀ کي داسي زيب کا
لکه صدف چي په الوان ټومبلي وينه

باڼۀ:

دا مخامخ په کوڅه راغله
کجک باڼۀ ئې په سالو ختلي وونه

غاړه:

ستا د ايلۍ په شان غړۍ ده
زما شړۍ ده ستا به کله خوښه شينه

خال:

خال دې په مينځ د تندي ايښے
لکه سپوږمۍ چي نيمائي اسمان ته شينه

زلفې:

زلفې مي مۀ لنډه وه مورې
مار چي لنډے شي دوه ځائې خلۀ لګوينه

پېزوان:

پېزوان په لوړه پوزه خوند کړي
لکه په لوړ چنار کښې واچوې ټالونه

رېبار:

رېباره راشه چي دې ښکل کړم
تا به په دې سترګو جانان ليدلے وينه

غماز:

د عاشقۍ علاج به وشي
خو د غماز علاج به څوک وکړي مئينه

مرور:

جانان دې خدائې مرور نۀ کړي
د دۀ په سر مي دشمنۍ اخستې دينه

باز:

باز مي د زړۀ په غوښو لوئې کړو
اوس چي د ښکار شو نو د بل لاسو له ځينه

مازيګر:

جانانه راشه چي پخلا شو
عمر د ژمي مازيګر دے تېر به شينه

شپه:

جانانه ستا په انتظار کښې
ستورو ته ګورم شپه سبا راباندې شينه

سپوږمۍ:

سپينې سپوږمۍ حال راته وايه
چي مي جانان مجلس د چا سره کوينه

سپرلے:

په علامه د سپرلي پوه شوم
جينکو راوړو په اوربل کښې زيړ ګلونه

اباسين:

کۀ اباسين راغلے نۀ وے
په ګنګخړو کښې به چا موندل ټيکونه

ګودر:

کۀ دې زما ديدن يادېږي
د ګودر غاړه اجاره واخله مئينه

د بې غېرتي غندنه:

په هندوستان دې څلے جوړ شه
د بې ننګۍ اواز دې را مۀ شه مئينه

وفا:

خاورې ايرې به دې راټول کړم
لکه کچکول به دې په غاړه ګرځومه

اختر:

ماله په ورځ د اختر راشه
زۀ به در وځم تورې سترګې سرۀ لاسونه

عمر:

زما دې ټول عمر په دار کړو
لکه هوسۍ په مېږتون شپې تېرومه

فنا:

د دنيا دوه ورځې ژوندون دے
پرون راغلي نن دلې سبا به ځونه

غرور:

ما ئې له کبره سلام نۀ اخست
اوس ئې ژړا په تش ديدن پسې کومه

اختتامي:

بس دې په دغه فېصله ده
ډېرې مصرعې د سړي غم سيوا کوينه

سوال او جواب لنډۍ:

سوال: ستا په ديدن مي مونځ قضا کړو
زۀ به محشر کښي خدائې ته څۀ جواب کومه
جواب: ستا په محشر کښې جواب دا دے
نوی عاشق وم په ديدن نۀ مړېدمه