سخن روز

په خاموشي کي را ويښېږي افکار

شپه چي پخه سي، ښه قبلېږي اذکار

يو په دنيا کي بېګانه له دنيا

نه له کافر سره يو، نه مسلمان دئ د کار

د ړندو ښار کي يوه تابلو پاته وه

د بدرنګۍ په نوم ئې کړله سنګسار

د بې تصويره او خاموشه فلم

وګړي غوږ دي او کوي ئې دیدار

د اسرافيل شپېلۍ فُف سوې که نه!

دا څو کاڼه دي د ډېر وخت انتظار

دلته نڅېږي يوه خاموشه نغمه

دلته بې روحه جسد وايي اشعار

مقیم په کور کي مسافر ګڼي ځان

په خيال او فکر کي د بل پر ديار

مړي ژړېږي د ژونديو پر حال

و خسمانې ته ئې راځي له مزار

ها د ګونکي و ترنم ته خوشحال

دي ناعادته د بلبل په چغار

په جهالت حکم کوونکې نړۍ

عدل مجرم ګڼي عادل ګناهګار

دلته له سترګو څه هېرېږي څېرې

دغه تصوير به مي ساتې يادګار

چي قانع هم له دغه حاله ژاړي

پيدا به نه سي په نړۍ کي سرشار

جمعه، د سرطان۱۶مه ۱۴۰۲ل.