په يوه کال کي اشغالېږو

په بــل کال کي ازادېــږو

له يـوه جــنګه ارام نه يو

بيا و بـل تـه ور ســتنېږو

دي په مخ کي مو پېچومي

چي ګام اخلو ور غورځېږو

نه مـو نن، نه مو پرون وو

نـه ســــبا بانــــدي نازېـږو

د وطن په نوم يوه خاوره

هـــره ورځ پــرې حلالېـږو

د نــــړۍ لــه زور واکـــيو

ل‍ـــه انـــسانه ئــې بېرېږو

موږ ته خپل وجود غضب دئ

بند پــر بند کــي تــقـسیمېږو

کور په کور مو انقلاب دئ

هـــر يــو وايــي پاچاکېږو

خــدايه واخـــلې دا وګړي

په عــمل ئې ډېر شـرمېږو

د زړه آه مـــو پـورته کېږي

له خپل ځانه څه سوځېږو

۲۸زمري ۱۴۰۱ل.



:: اړونده موضوع: زما شعرونه
:: تړاو: غزل
ن :
ت : ۱۴۰۳/۰۱/۰۷
 
اعلان.

.:: کلیک ::.